Toerisme buitenland: Nedersaksen (Duitsland)

De Duitse regio’s Graafschap Bentheim, Zuidelijk Eemsland, Osnabrückerland en Münsterland vormen de onderschoven toeristische kindjes van onze oosterburen. Als je het vergelijkt met bijvoorbeeld het Zwarte Woud, de Harz en Sauerland trekken ze maar weinig toeristen. En hoewel dat voor de hand lijkt te liggen is het nog maar de vraag of het terecht is. We brengen een bezoek aan deze zuidwest hoek van het Duitse Nedersaksen, net over de grens bij Enschede en stellen ons de vraag: is het wel terecht dat dit gebied zo weinig toeristische aandacht krijgt?

Gestoken in solide regenjassen beginnen we met een bezoek aan Tierpark Nordhorn (www.dierentuin-nordhorn.nl) in Nordhorn. Deze 50 jaar oude dierentuin is onlangs fors uitgebreid tot 9 ha. Er zijn ongeveer honderd oude en vooral zeldzame huisdiersoorten bijeen gebracht. Er is een speeltuin en een restaurant en er zijn allerlei activiteiten om meer bekendheid te geven aan het boerenleven. We besluiten een gooi te doen naar het Bentheimer Boerendiploma. We doen behendigheidsspelletjes, moeten zaden, geuren en vormen herkennen, recepten opschrijven en dieren benoemen. Na een uur hard werken worden de punten geteld, de opdrachten besproken en de Bauern Urkundes uitgereikt. We hebben het goed gedaan.

Bij Kart Park Emsbüren (www.kartpark.com) gaan we outdoor karten. Een bord met het opschrift: “Got schütz uns gegen wasser und wind und gegen kartfahrer die keine sind” verwelkomt ons. We negeren de woorden, zetten een helm op en nemen plaats in de karts. Later die middag beleven we nog meer avontuur in een nabijgelegen hennepdoolhof.

Gezien het slechte weer besluiten we te overnachten bij de boer. We kiezen de familie Dieckman in Emsdetten. De voormalige boerderij doet dienst als restaurant, op het erf staan gastenverblijven en de schuur is ingericht als speelruimte. De twee overige schuren zijn het domein van de paarden en pony’s. Gasten mogen er tegen een vergoeding op rijden. De rijbak is door de aanhoudende regen een modderbak geworden zodat we dat genoegen graag laten voor wat het is. Maar de volgende ochtend na het ontbijt blijft de gastheer aandringen. De kinderen moeten een tochtje maken! En terwijl de eigenaar samen met zijn dochter de paarden zadelt maken wij kennis met de overige gasten. We begeleiden de kinderen en wandelend naast de paarden verkennen we de heuvelachtige omgeving.

’ s Middags gaan we naar Sommerrodelbahn en Sprookjespark Ibbenbüren (€3,50 pp) (www.sommerrodelbahn.de). Dit oude familiebedrijf is in 1926 gebouwd en trok in de zestiger jaren meer dan 300.000 bezoekers per jaar. Nu zijn dat jaarlijks nog zo’n 100.000. De speeltuin en het sprookjespark zijn verouderd en eenvoudig van opzet maar ik zie dat kinderen uit het computertijdperk dit gelukkig toch nog waarderen. In 1997 besloot de eigenaar nog eens flink te investeren. Voor 1 miljoen euro liet hij een nieuwe indoor attractie bouwen: Reis om de Wereld. We stappen in een wagentje en laten ons, sneller dan Jules Verne ooit heeft gedaan, langs allerlei bevolkingsgroepen in prachtige decors rijden.

Dan gaan we rodelen. Voor 50 eurocent mogen we op een sleetje gaan zitten om dan met een geweldige vaart naar beneden te razen. Dan nog eens en nog eens en nog eens, want hoe vaker we het doen hoe sneller we gaan. De muntjes vliegen onze portemonnee uit, en voor we het weten zijn we een flink bedrag armer. We overnachten in een appartement op Alfsee Ferien und Erholungspark in Rieste in het Osnabrückerland.

De volgende dag rijden we naar Bramsche om Museum en Park Kalkriese te bezoeken (www.kalkriese-varusschlacht.de). Bij binnenkomst zien we niet meer dan een entree en een 40 meter hoge oranje/bruine toren. Het lijkt een misplaatst gebouw maar het blijkt een indrukwekend symbool gehuld in roestend staal. Het gebouw staat op historische grond en herbergt het museum. Hier hebben de Germanen, in het jaar 9 na Christus, geschiedenis geschreven. Ze lokten, in al hun eenvoud, Romeinse legioenen in een nederlaag en 10.000 Romeinse soldaten kwamen hier om het leven. Zij lieten stille getuigenissen in de grond achter. Slechts 1% hiervan is momenteel opgegraven en op de tweede verdieping van het museum liggen honderden van deze, in de grond gevonden, voorwerpen in vitrines uitgestald. De verwachting is dat het nog jaren duurt voordat de overige - nu nog lege - verdiepingen van het museum zijn gevuld met opgegraven items.

We stappen zo’n 2000 jaar terug in de tijd en gaan naar het bos om boven een open vuur een Germaanse maaltijd van gierst, melk, honing en room te bereiden. We eten het met warme appelmoes en hoewel het niet oogt valt de smaak alleszins mee.

’ s Middags gaan we naar Tecklenburg. Het oude stadje in het Tecklenburgerland is het bekijken meer dan waard. De oude vakwerkhuizen, de ruïne van de burcht en de mooie vergezichten hadden we niet graag gemist.

We zoeken een adres om te overnachten en komen terecht in Ferienhof Brunsbernd in Wettringen. De dame van het VVV vertelt ons dat we bij deze boer op de hooizolder kunnen slapen. De boerderij lag vroeger buiten de bebouwde kom maar de omliggende landerijen zijn aan projectontwikkelaars verkocht en maakten plaats voor een heel dorp. Inmiddels ligt de boerderij op een woonerf, midden in de bebouwing. De boer houdt zich bezig met de handel in paarden terwijl de boerin haar hooizolder verhuurt als pension. We klauteren verwachtingsvol achter haar aan de trap op en terwijl wij visioenen hebben van kriebelende strootjes laat zij ons een modern 8 persoons appartement zien. Daar gaat onze avontuurlijke nacht in het hooi. De boerin vertelt ons dat het appartement is gebouwd op de plaats van de vroegere hooizolder en we slapen die nacht dus niet in het stro maar op comfortabele springveren matrassen.’s Morgens tijdens het ontbijt wijst de gastvrouw ons op het bestaan van Kunstwegen, een 150 km lange (fiets)route tussen Nordhorn en Zwolle (www.kunstwegen.org). De Kunstwegenroute volgt de Vecht door het grensoverschrijdende Vechtdal en is uitermate geschikt voor een complete fietsvakantie, maar ook voor ontspannende uitstapjes met afzonderlijke etappes. Blauwwitte bordjes en een fietskaart met begeleidend boekje leiden actieve vakantiegangers door het idyllische landschap.

Als sluitstuk van onze ontdekkingstocht in de grensstreek kiezen wij voor een bezoek aan Bad Bentheim, een kuuroord met een geneeskrachtige warmwaterbron en een - uit zandsteen opgetrokken – burcht (13e eeuw). We laten ons door een gids rondleiden in de woonvertrekken en ze vertelt ons dat de burcht in 1895 werd bewoond door Koningin Emma en haar dochter Wilhelmina. Na ruim een uur zijn we aardig op de hoogte van de geschiedenis van het kasteel. Als we vertrekken sluit ze de poort achter ons want om 6 uur is het kasteel voor publiek gesloten. De enige bewoner, een hoogbejaarde man, glipt nog net langs ons heen naar binnen. Als we in de auto stappen houden we onze regenjassen aan. We hoeven maar een klein uurtje te rijden en thuis zal het ook wel regenen…

Conclusie

De Duitse grensstreek heeft wat natuurschoon betreft weinig verrassingen voor ons in petto. Het agrarische landschap ziet er net zo uit als in Twente. Hemelsbreed ligt dit immers maar een paar kilometer van elkaar verwijderd.
Toch heeft dit gebied als vakantiebestemming veel te bieden: de geringe reisafstand, de wandel- en fietsmogelijkheden, de leuke stadjes, de vele mogelijkheden om te overnachten (campings (www.grenzeloosinhetgroen.nl), pensions, hotels, jeugdherbergen), de attracties en bezienswaardigheden (en de lage entreeprijzen) en de bossen die kwistig zijn rondgestrooid. Richting het Osnabrückerland begint het te glooien en zien we de karakteristieke vakwerkhuizen en dan heb ik toch een leuke lijst ingrediënten die goed is voor een zeer aangenaam verblijf. Aangezien dit een goed bewaard geheim is wordt u hier niet door massa’s toeristen onder de voet gelopen en de plaatselijke bevolking vindt het nog leuk om eens met een vakantieganger van gedachten te wisselen. Enige nadeel is het erg Nederlandse weer, maar dat is vooraf bekend dus daar kunnen we ons op kleden.

www.muensterland-tourismus.de
www.grafschaft-bentheim-tourismus.de
www.osnabruecker-land.de
www.vvv-emsbueren.de

Tekst en foto’s Mariëtte Bos