Kampeergas: voor veiligheid zorg je zelf

door Aad van der Poel

AMSTERDAM, 30 augustus 2001
Gelukkig valt het aantal ongelukken dat aan gebrekkige gasapparatuur in caravans is toe te schrijven mee. Toch is elk incident er één te veel. Gek genoeg blijkt er vrijwel niets bij wet geregeld; de overheid lijkt nauwelijks oog te hebben voor de risico's die kampeerders lopen. Daarom is het maar goed dat zij wel door allerlei instanties worden geadviseerd hoe met gas om te gaan.

Nog een week of vijf, zes en dan staan vrijwel alle caravans weer in hun winterstalling. In de meeste gevallen zonder gasflessen, want die staan stallinghouders wegens ontploffingsgevaar bij brand niet toe. De flessen moeten er dus uit. Ze gaan mee naar huis of worden ergens anders opgeslagen. In schuurtjes, op het balkon, onder een afdakje in de tuin, bedenk het maar.

Tijdens het vullen staat de fles op een weegschaal. Zodoende is precies te zien wanneer hij het vulgewicht heeft bereikt.

Volgens de hinderwet is het aan huishoudens toegestaan twee gasflessen van elk 10 liter in bezit te hebben. Die flessen mogen dus thuis worden opgeslagen. De brandweer adviseert ze op een goed geventileerde plaats neer te zetten. Op het balkon mag dus ook, maar dan wel in de schaduw. Zet ze ook in het zicht. Zodoende ziet een brandweerman bij calamiteiten direct waar hij mee te maken heeft.

Toch zijn er ook stallinghouders die het probleem van hun klanten onderkennen en ze daarin tegemoet komen. Op een afgelegen plaats van hun terrein bouwen zij een speciaal depot voor gasflessen. Nou klinkt 'depot' nogal chique, maar erg veel meer dan een betonnen vloer, een viertal wanden met daarin flinke ventilatie-openingen en een dak hoeft dat niet te zijn. Als de brandweer zo'n gebouwtje vooraf komt keuren, wordt er vooral op gelet of de gasflessen die daarin opgeslagen worden goed bereikbaar zijn. Bij brand zijn ze zodoende eenvoudig nat te houden of te verwijderen.

Helemaal 'af' is zo'n depot, als er ook nog een vulinrichting aan wordt toegevoegd. Dankzij de weegschaal, die deel uitmaakt van zo'n installatie, zijn gasflessen heel nauwkeurig te vullen. Het leeggewicht en het vulgewicht in de grijsgroene caravanflessen gaat 5 kg propaan staan er namelijk op vermeld. Als het kamperende volkje zich in het voorjaar dus weer meldt om hun caravans op te halen, kan het met een of twee volle gasflessen op stap.

Een gasfles valt onder het keuringsregime van het Stoomwezen. Dit houdt in dat-ie elke tien jaar opnieuw gekeurd moet worden. Deze termijn staat op de fles vermeld. De kosten die met het innemen en herkeuren gemoeid zijn (circa ƒ40) worden doorberekend in de kostprijs van een fles. Ruil je bijvoorbeeld een vijf jaar oude fles om voor een nieuwe, dan betaal je ongeveer twee tientjes statiegeld. En daar komt de vulling dan nog bij natuurlijk.

Hoewel het Stoomwezen geen oog heeft voor de drukregelaar dat veelal ronde apparaatje tussen fles en slang adviseren allerlei instanties, waaronder de ANWB, die zeker elke vijf jaar te vervangen. De fles gaat dus twee keer zo lang mee. In een drukregelaar zitten echter mechanische onderdelen die aan slijtage onderhevig zijn. Als daarin een storing optreedt, bestaat er een kans dat de gasdruk in de leidingen plotseling sterk oploopt. Een steekvlam bij het aansteken van bijvoorbeeld het kooktoestel is daarvan het gevolg. Op de betere regelaars staat het jaar waarin hij geproduceerd is aangegeven. Ook op de gasslang behoort een jaartal te staan. Ze zijn er in verschillende uitvoeringen, maar de meeste zijn zwart of oranje van kleur. Met name de zwarte hebben de neiging uit te drogen. Kleine scheurtjes verraden soms al na drie jaar dat zo'n slang hard aan vervanging toe is.

* Aad van der Poel is redacteur van de Kampeer & Caravan Kampioen.

Bron: De Telegraaf