Onderhoud caravan te vaak onderschat

17-06-2004

Geen land in Europa heeft zo veel caravans per inwoner als Nederland. Een half miljoen zijn er inmiddels. Bij rijcursussen wordt het steeds drukker. Maar het onderhoud laat nog wel eens te wensen over.
Frits Spaans zet zijn rode Peugeot 306 in de achteruit en kijkt aandachtig in de verlengde zijspiegel. Stapvoets zet de wagen zich in beweging. Erachter hangt een 25 jaar oude Kip-caravan, model Campine. "Ja!" schreeuwt instructeur Jaap Hulstein. Spaans gooit zijn stuur naar rechts, maar de caravan beweegt naar links. Vol tegen een boom.

Gelukkig voor Spaans, die zich opmaakt voor een vakantie in Frankrijk, is de boom nu nog een pylon. Samen met elf anderen volgt hij een cursus caravanrijden op het ANWB-trainingscentrum bij Lelystad. Voor tweehonderd euro per dag komen hier zo'n vijftienhonderd mensen per jaar in acht uur leren hoe je met een caravan achteruit rijdt, een bocht maakt en inparkeert. Voor nog eens 25,50 euro mag de partner mee om te leren welke aanwijzingen er op de camping moeten worden gegeven om de caravan op de plaats te krijgen. Het wordt steeds drukker bij de ANWB-trainingen in Lelystad. Instructeur Hulstein snapt wel waarom meer mensen naar hem en zijn collega's toe komen. "De caravans worden steeds groter. Een beetje ruim type kost nu vijftien- tot twintigduizend euro. Zoiets wil je wel heel houden."

Caravans domineren de wegen in de zomermaanden meer dan ooit. Niet alleen in aantal in 1997 waren het er 367.000, nu een half miljoen maar ook in omvang. Een doorsnee 'sleurhut' is tegenwoordig met gemak 2,5 meter hoog en 5meter lang. De technische staat van de mobiele vakantiewoning is er ook op vooruitgegaan. "De tijd dat de achteras met een stukje ijzerdraad bij elkaar werd gehouden, ligt ver achter ons", zegt John Bennink van het Korps Landelijke Politiediensten. "Echt ongerust zijn we niet."

De Bovag voerde vijf jaar geleden een algemene keurmethode voor caravans in. Inmiddels worden jaarlijks 65.000 caravans volgens die checklist onderzocht. Het overgrote deel van het caravanpark krijgt dus een andere of helemaal geen controle. Peter van Bennekom is dan ook wat kritischer dan de politie. Hij werkt voor caravanbedrijf Vervat, met vestigingen in Rotterdam, Amsterdam en Ede. "Mensen onderschatten het onderhoud dat een caravan nodig heeft. 'De caravan wordt toch maar drie weken per jaar gebruikt', zeggen ze dan", vertelt Van Bennekom. "Dat is zo eigenwijs. Juist door de stilstand in de rest van het jaar slijten de banden en de as het snelst. Het is rollend materiaal. Dat moet nu eenmaal rollen."

Een ander gevaar dat vaak over het hoofd wordt gezien, zit in de caravan zelf. Volgens de ANWB blijkt bij jaarlijkse controles dat menigeen zelf aan de elektriciteitsdraden in de caravan heeft zitten rommelen. Van Bennekom komt dit ook vaak tegen. "Er moet een aircootje bij, een koelboxje. Allemaal door een verkeerd stroomdraadje, dat daardoor te warm wordt en kan gaan smeulen." Een caravan heeft minstens eens in de twee jaar een goede onderhoudsbeurt nodig, ook al heeft die lang in de stalling gestaan. Markus van Tol van de ANWB: "De mensen met een caravan die wij in het buitenland moeten helpen, zijn vaak degenen die te weinig voorbereidingen hebben getroffen. Onderhoud helpt om zonder kleerscheuren de weg op te gaan."

Dit kan in elk geval elf mensen niet worden verweten. Zij besteden hun vrije dag midden in de vlakke Flevopolder, waar de snoeiharde wind het rijden met de caravan op de trainingsbaan nog wat uitdagender maakt. Janny Willemse draait haar hand er na een ochtend en een halve middag niet meer voor om. Soepel stuurt ze de donkergroene Opel Zafira met de gloednieuwe, fors uitgevoerde Kip Greyline erachter tussen de pionnen door. Frits Spaans heeft zijn tweedehands Kip net een week. Voor aankoop is die volledig gekeurd, dus technisch is het in orde. Nu het inparkeren nog. "Ik blijf thuis één keer in de week een uur oefenen."

Bron: De Gelderlander