Niemand heeft last van mijn caravans

Kampeerboerderijen willen uitbreiden, maar mogen tot hun woede niet meer gasten ontvangen. Rijk en gemeenten willen het landelijk gebied landelijk houden. ,,Het is te gek om los te lopen.''

Kamperen bij de boer wordt steeds populairder. Maar vooralsnog zijn boeren aan strenge regels gebonden. Ze mogen maximaal 10 kampeerplaatsen verhuren. Volgens hun belangenorganisatie, de Stichting Vrije Recreatie (SVR), in Meerkerk is dat veel te weinig.

Er zijn plannen om het boerenerf open te stellen voor 15 kampeerders. ,,Maar die wijziging van de Wet op de Openluchtrecreatie komt er maar niet. Misschien door de geweldige lobby van de campings'', veronderstelt voorzitter Wim van den Berg van de SVR. Over zijn collega-kampeerboer Arie Troost (57) in Zuidland - op het eiland Voorne-Putten - zegt Van den Berg: ,,Het is te gek om los te lopen dat die man van zijn gemeente maar vijf kampeerplaatsen mag verhuren.''

De gemeente wil het niet te druk laten worden in de polder. Het moet een landelijk gebied blijven. Troost verbouwt op 45 hectare aardappels, suikerbieten, tarwe en uien. Maar de opbrengst daarvan loopt terug en daarom biedt hij sinds zeven jaar ook onderdak aan toeristen.

,,Elke cent is mooi meegenomen'', zegt hij. ,,En het is ook gezellig, want je hebt wat aanspraak en je ziet hoe de mensen het hier naar hun zin hebben. Het is heerlijk om de mensen te laten genieten van rust en stilte. Ik heb tien aansluitingen voor de elektriciteitsvoorziening van caravans gemaakt, maar - helaas - ik mag niet meer dan vijf caravans of tenten plaatsen.''

Onzin, vindt Troost. Niemand heeft er last van. ,,Die caravans zie je nauwelijks, want ze zijn door bomen omgeven. En mijn gasten verplaatsen zich meestal per fiets naar het Spui en het Haringvliet. Of ze gaan Brielle, Hellevoetsluis of Heenvliet verkennen. Overlast veroorzaken ze niet.''

Uitbreiding van de camping leidt niet tot een roep om extra voorzieningen, denkt de boer. ,,Aan tennis of golfen hebben onze gasten geen behoefte. Ze komen hier om te zonnen en voor de rust, die ze in hun eigen omgeving missen. Om hier te komen moeten ze eerst door dat gekkenhuis van fabrieken en auto's dat Botlek heet en dan komen ze hier in een oase van rust. Het zijn vooral 55-plussers die hier kamperen.''

Troost zegt dat de gemeente hem heeft aangeraden zich neer te leggen bij het besluit over het aantal caravans en tenten. ,,Ze zeiden: `Ga er maar niet tegen in beroep, want dat heeft weinig zin.' Maar als de landelijke limiet naar 15 gaat, ga ik natuurlijk wel proberen meer mensen te mogen ontvangen. De voorzieningen zijn er al. In de voormalige koeienstal zijn dubbele douches en toiletten. En we hebben brandblussers en verbandtrommels, want dat moet. Dat heeft me destijds alles bij elkaar 40.000 gulden gekost.''

Bron: Algemeen Dagblad