NieuwsrubriekenToebehoren
Caravannen
Techniek/accessoires |
Stekkers
Het begint te schemeren en een enorme Rapido komt het terreintje oprijden. De camperplek in Martizay is niet zo heel groot. Met een beetje proppen kunnen er zo'n acht campers op. En er staan er al vijf. Die Rapido mag dan snel zijn maar achteneenhalve meter prop je niet snel ergens neer. Maar na wat 'heen en weer' staat het ding. Nou ja... ding... het is een pracht van een camper. Een arsenaal aan luiken op het dak, luiken links, luiken rechts, een joekel van een schotel en dito televisie er in. Achteneenhalve meter luxe.
Maar ja... daar moet dan ook achteneenhalve meter stroom in en dat is precies de reden waarom het gezin zenuwachtig op het terreintje heen en weer loopt. Alle vier aanwezige stopcontacten zitten vol. Mamma zwaait met een zak koffiepads en zoon- en dochterlief kijken gefrustreerd op de zwarte schermpjes van hun i-paraatjes. Pappa moet snel met stroom op de proppen komen anders... dan… dan… Pappa’s weten vast wat ik bedoel.
Als Rapido-pappa aan een stekker begint te morrelen ontgaat dat niemand op de camperplek. Eén camperaar in het bijzonder is opvallend waakzaam. Inderdaad… het is zijn stekker. Camperaars kunnen heel vriendelijk, behulpzaam en zelfs gezellig zijn… maar je moet niet aan hun stekker komen. Dan gelden er andere wetten. Pappa voelt de druk zichtbaar stijgen. Het is te laat om weer te verkassen en hij kan toch echt nergens een leeg stopcontact vinden. Opnieuw begint hij aan de dichtstbijzijnde stekker te morrelen. Niet alleen de eigenaar van de stekker in kwestie komt nu dichterbij, ook zijn vrouw heeft de kleine Moncayo-camper verlaten. Stekkers zeggen haar niet zoveel maar ze moeten wel van haar stroom afblijven.
Pappa en de stekker-eigenaar beginnen een gesprek. In het Frans. Voor de hand liggend aangezien beide een Frans kenteken hebben. Ik ken maar één woord Frans en dat is électricité. En daar gaat het hele gesprek over. Electricité zus en électricité zo. Ik versta er verder echt niets van maar lichaamstaal is internationaal. Het is mij dan ook snel duidelijk dat Pappa zijn stekker samen met die van Moncayo-man in één stopcontact wil stoppen. En… zo komt het bij mij over… die heeft daar niet veel ervaring mee en komt steeds met het gebaar ‘hoe dan?’ op de proppen.
Uiteindelijk rukt Rapido een van de vele luiken van zijn camper open en trekt er een immense krat vol stekkers uit. Mannetjes, vrouwtjes, rechte, dwarse… er zit zelfs een Engelse tussen. Na wederom wat gemorrel en wat Franse slagen springen in de Rapido tientallen lampjes en apparaatjes aan en het gezin laat een bescheiden gejuich horen. De achteneenhalve meter heeft électricité.
Mijn vrouw, aan wie het hele tafereel voorbij is gegaan, komt met twee glaasjes wijn uit onze camper. “Zie je wel”, zeg ik vol overtuiging tegen haar, “Je kan nooit genoeg stekkers bij je hebben!”
Theo Thomas
| Theo ThomasHij is dol op camperen, koken en schrijven. Werkzaam in de wereld van ICT en bedrijfsstrategie en met ambities op het gebied van Yoga, hardlopen en de moestuin. Theo komt graag in Frankrijk en het pannenkoekenhuis, en is altijd te vinden in zijn camper of op internet. Sinds zomer 2012 schrijft Theo columns voor KampeerZaken.nl, over zijn belevenissen in en rond de camper.
![]() Andere columns van Theo:
|